Modlitwy indiańskie wyłączone z zakazu religijnych odniesień w wojsku

Dwóch czynnych kapelanów Kanadyjskich Sił Zbrojnych (CAF) krytykuje nową dyrektywę Ministerstwa Obrony Narodowej (DND) z 29 lipca 2026 r. Uważają, iż wprowadza ona podwójny standard – czytamy w The Epoch Times

Główne elementy dyrektywy:

• Zakazuje personelowi wojskowemu (w tym kapelanom, pracownikom, kontrahentom i wolontariuszom) używania języka i praktyk związanych z konkretną wiarą podczas oficjalnych wydarzeń wojskowych (tzn. tych, w których udział jest obowiązkowy).
• Zakazane są m.in. słowa takie jak „Bóg” czy „Ojciec Niebieski”.
• Zamiast modlitwy należy wygłaszać „refleksję duchową” (spiritual reflection).
• Dyrektywa zastępuje wcześniejsze wytyczne z 2023 r. (dotyczące głównie kapelanów) i rozszerza je na wszystkich.

Wyjątek dla praktyk rdzennych:

Dyrektywa wyraźnie zwalnia praktyki duchowe rdzennych mieszkańców (First Nations). Uzasadnienie: konstytucyjne uznanie praw rdzennych, historyczne tłumienie ich tradycji oraz zobowiązanie do pojednania (reconciliation). Praktyki te mają być przedstawiane w kontekście edukacyjnym i kulturowym, a nie jako oficjalne poparcie konkretnej wiary.

Przykłady takich praktyk w CAF: smudging (oczyszczanie dymem), ceremonie sweat lodge, wschód słońca, bębnienie, tańce, kręgi dzielenia się oraz land acknowledgments.

Stanowisko kapelanów:

• Jeden z nich (anonimowy): „Nie rozumiem, dlaczego First Nations są zwolnione z tej polityki. To oczywisty podwójny standard. Niektóre tradycje wiary są najwyraźniej równe bardziej niż inne”.
• Drugi kapelan: polityka jest „narzucaniem mowy” (compelled speech) i przykładem podwójnych standardów. Państwo uznaje, iż dopuszczenie modlitwy rdzennej nie oznacza poparcia ich wierzeń, ale jednocześnie cenzuruje inne religie (zwłaszcza chrześcijaństwo) w imię neutralności.

Kapelani uważają, iż za tym stoi polityczna ideologia, która narusza wolność religijną.

Główna teza artykułu: Zakaz chrześcijańskich (i innych) modlitw przy jednoczesnym zezwoleniu na praktyki rdzenne to niespójność i faworyzowanie jednej tradycji duchowej kosztem pozostałych.