Kaplica Oraczewskich została odbudowana. To jeden z najważniejszych obiektów historycznych na terenie gminy Morawica. Przeprowadzenie prac remontowych było konieczne, aby nie dopuścić do całkowitego zniszczenia kaplicy. Przy renowacji ścian użyto miejscowego kamienia wapiennego oraz piaskowca szarego.
Marian Buras burmistrz Morawicy podkreśla, iż budowla to dziedzictwo kulturowe gminy nierozerwalnie związane z jej historią, a także z historią rodziny Oraczewskich.
– Z czasów kiedy byłem dzieckiem, pamiętam pozostałości murów kaplicy, szczątki więźby dachowej. To wszystko niszczało przez lata i ze względu bezpieczeństwa zostało określone mianem ruiny trwałej. To nie jest koniec prac związanych z tym obiektem, ponieważ w planach mamy także wykończenie wnętrza kaplicy. Będziemy się starać o pozyskanie dofinansowania na ten cel. To pozwoli, aby w przyszłości odtworzyć wnętrze świątyni z uwzględnieniem wszelkich elementów architektury i przywrócić jej charakter sakralny – zapewnia.
Projekt odtworzenia pierwotnego wyglądu kaplicy został nieodpłatnie wykonany przez zespół pod kierunkiem prof. Grzegorza Świta z Politechniki Świętokrzyskiej. Współautorką projektu odbudowy była dr inż. arch. Małgorzata Doroz-Turek. Jak podkreśla, było dla niej ogromnym wyróżnieniem.
– Można śmiało stwierdzić, iż cały proces rekonstrukcji był działaniem bezprecedensowym. Znaczącą rolę odegrała w nim zgromadzona dokumentacja inwentaryzacyjna. Dzięki zachowanym szkicom z XIX wieku udało się odtworzyć pierwotny kształt i wygląd kaplicy, co oczywiście odbyło się pod nadzorem Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Powstała więc wierna kopia całego budynku. Przeprowadzaliśmy także badania geodezyjne, aby sprawdzić, czy podłoże jest w stanie utrzymać ciężar kaplicy. Możemy być o to spokojni, ponieważ budynek znajduje się na bardzo twardej skale – wyjaśnia.
Kaplica pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny została ufundowana przez Hortensję z Wielopolskich Oraczewską i Fryderykę hrabinę Wielopolską. Zaprojektował ją architekt Friedrich August Stüler, a została zbudowana około 1840 roku. Funkcje religijne pełniła aż do wybuchu II wojny światowej.
15 stycznia 1945 roku została zniszczona podczas ostrzału artylerii sowieckiej przeprowadzonego ze względu na znajdujący się tam niemiecki punkt obserwacyjny. Odłamki pocisków uszkodziły ołtarz główny razem ze znajdującym się w nim obrazem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W 1957 r. kaplica została wpisana do rejestru zabytków.
