Ks. Marcin Fasula z Borzęcina nowym kapłanem diecezji tarnowskiej. Święcenia kapłańskie w Tarnowie

informatorbrzeski.pl 3 godzin temu

W sobotę, 30 maja 2026 roku, serce diecezji – Katedra Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie – stała się świadkiem niezwykle podniosłego wydarzenia. Podczas uroczystej liturgii pod przewodnictwem biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, czternastu diakonów przyjęło sakrament święceń w stopniu prezbiteratu. Nowo wyświęceni kapłani, odpowiadając na usłyszane w sercu wezwanie „Pójdź za mną”, wyrazili swoje ostateczne i decydujące „TAK” wobec Boga i Kościoła.

Szczególna euforia w Borzęcinie. Pochodzący z tej parafii Marcin Fasula znalazł się w w gronie 14 neoprezbiterów.

Uroczysta Msza święta rozpoczęła się procesją wejścia, po której Biskup Ordynariusz przywitał zgromadzonych w katedrze oraz radiosłuchaczy Diecezjalnego Radia RDN. Wprowadzając wiernych w liturgię, bp Andrzej Jeż zwrócił uwagę na ponadczasowy charakter Chrystusowego kapłaństwa na tle przemijających instytucji ludzkich:

Instytucja Bożego ustanowienia jest bardzo trwałym zjawiskiem, procesem, rzeczywistością. Różne instytucje świeckie, monarchie, systemy polityczne, gospodarcze, modele ekonomiczne, podpisywane różnego rodzaju umowy pokojowe, międzynarodowe, bardzo gwałtownie się rozpadają, przemijają, dezaktualizują, a kapłaństwo Chrystusa trwa, jest nadzieją dla świata, dla Kościoła – podkreślił hierarcha, wzywając do gorliwej modlitwy, by nowi prezbiterzy byli kapłanami na wzór Serca Jezusowego.

Ważnym i poruszającym momentem przed rozpoczęciem homilii było imienne przedstawienie kandydatów. Wywołanie każdego z diakonów z osobna przypomniało o osobistym charakterze Bożego powołania. Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie zwrócił się wówczas do Księdza Biskupa z oficjalną prośbą o wyświęcenie czternastu młodych mężczyzn.

W wygłoszonej homilii bp Andrzej Jeż nawiązał do trudnych, pełnych wyzwań współczesnych czasów. Zauważył, iż im większy opór stawia świat, tym bardziej wyrazisty i potrzebny staje się dar kapłaństwa. Dzieląc się osobistym wspomnieniem ze swoich święceń w okresie przełomu 1989 roku, Biskup Tarnowski wskazał, iż chociaż rzeczywistość przyniosła inne wyzwania niż powszechnie oczekiwany spokój, to obecna konfrontacja z laicyzującym się światem nie jest powodem do niepokoju.

To nie oznacza, iż jest źle. Jest bardzo dobrze, bo w takiej sytuacji oporu Kapłaństwo Chrystusowe w nas może wyrazić się mocniej, zdecydowanie. I wiemy wtedy, iż jesteśmy, iż żyjemy, iż rzeczywiście wchodzimy w jakąś konfrontację, ale nie militarną. Konfrontację, która jest drogą Jezusa Chrystusa – mówił pasterz diecezji.

Nawiązując do bliskości kopalni w Bochni i dziedzictwa św. Kingi, bp Andrzej Jeż przypomniał ewangeliczną symbolikę soli jako konserwantu i substancji poprawiającej smak. Wskazał, iż zadaniem kapłana jest sprawianie, by „smak świata był lepszy”. Podkreślił ogromną, choć często pomijaną przez współczesne media, rolę parafii w budowaniu tkanki społecznej, patriotycznej, charytatywnej i kulturalnej.

Pasterz przestrzegał młodych księży przed uleganiem narracjom o braku własnej wartości, jakie próbują sączyć nieprzychylne Kościołowi środowiska. Jednocześnie wezwał do głębokiej pokory:

Sam musisz poczuć w sobie godność kapłaństwa, jego wielkość (…) Sól bez ziemi nie spełni swojego zadania, nie poprawi jakości, nie doda smaku. To uczy nas zarówno pokory, jak i konieczności bycia dla innych ludzi. Uczy szacunku wobec każdego człowieka.

W kontekście bycia „światłem świata” biskup zachęcał neoprezbiterów do odwagi i transparentności, przypominając słowa papieża Leona XIV, iż kapłan nie żyje po to, by się eksponować, ani po to, by się ukrywać – jego życie ma być spójne i całym sobą odsyłać do Boga.

Podsumowując misję, przed którą stają nowi duszpasterze, bp Andrzej Jeż przypomniał, iż Kościół nie potrzebuje redefiniowania tożsamości kapłańskiej, ale powrotu do jej autentycznego rdzenia – bycia Alter Christus (Drugim Chrystusem). Na zakończenie homilii zawierzył czternastu nowych kapłanów opiece Najświętszej Maryi Panny, Matki Kapłanów, oraz patronowi tarnowskiego seminarium, błogosławionemu księdzu Romanowi Sitce.

Jako nowo wyświęceni prezbiterzy, neoprezbiterzy po raz pierwszy stanęli przy ołtarzu, by wspólnie z biskupem celebrować Najświętszą Ofiarę. Otoczmy ich naszą gorącą modlitwą, aby pracując na wyznaczonych im placówkach duszpasterskich, nieustannie odnawiali w sobie duchowy smak i z mocą głosili Ewangelię Chrystusa.

Nowi neoprezbiterzy: