Koneser życia „Moryś”. Fragment książki „Sekrety od Kampinosu do Zegrze”

Imię otrzymał prawdopodobnie po swoim dziadku Maurycym Eustachym Potockim, uczestniku powstania listopadowego. W 1906 roku, a więc jako zaledwie 12-letni chłopiec, Maurycy odziedziczył rodzinne włości w Jabłonnie, Nieporęcie i Białobrzegach o łącznej powierzchni prawie 8 tys. ha. Nauki pobierał w Anglii na renomowanych uniwersytetach – w Oksfordzie oraz Harrow – jednak studiów na nich ostatecznie nie ukończył. Kolejne lata to dla młodego dziedzica czas nierozerwalnie związany z wojskiem. W ciągu zaledwie sześciu lat walczył w trzech wojnach: pierwszej światowej jako żołnierz podlegającego carowi I Korpusu Polskiego; polsko-ukraińskiej o Galicję Wschodnią z lat 1918 – 1919 w 1. Pułku Ułanów Krechowieckich; polsko-bolszewickiej jako ochotnik. Tę ostatnią zakończył w stopniu porucznika kawalerii. Potocki popierał politykę marszałka Józefa Piłsudskiego – po wojnie działał aktywnie w organizacjach piłsudczykowskich, a podczas przewrotu majowego w 1926 roku towarzyszył marszałkowi w dramatycznych wydarzeniach na moście Poniatowskiego w Warszawie.