Czas na odwet, czyli jak reagować na rosyjskie sabotaże i dywersję

Państwo, które po każdym akcie sabotażu zatrzymuje wykonawcę, naprawia szkody i wzmacnia ochronę następnego obiektu, może odnosić sukcesy policyjne, a jednocześnie przegrywać w wymiarze strategicznym. Przeciwnik przez cały czas zachowuje inicjatywę: wybiera czas, miejsce i metodę działania, a po utracie jednego pośrednika może znaleźć następnego. Dlatego w zachodniej debacie o rosyjskiej wojnie hybrydowej coraz częściej powraca pytanie, którego przez lata unikano: czy skuteczna walka z dywersją wymaga nie tylko odporności i obrony, ale również odwetu? Nie zemsty ani mechanicznej zasady „oko za oko”, ale systemu, w którym decyzja o przeprowadzeniu operacji zwiększa koszt ponoszony przez jej rzeczywistego organizatora.